Średnia arytmetyczno-geometryczna.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Średnią arytmetyczno-geometryczną dwóch liczb rzeczywistych dodatnich a i b, oznaczaną często w nomenklaturze anglojęzycznej przez AGM(a,b) lub M(a,b), nazywamy wspólną granicę następujących ciągów określonych rekurencyjnie:


a_{n+1}=\frac{a_n + b_n}{2},

b_{n+1}=\sqrt{a_{n}b_{n}},

gdzie a0 = a oraz b0 = b, przy czym średnią tę można rozszerzyć dla liczb zespolonych. Granica ta istnieje dla dowolnych a, b rzeczywistych dodatnich, ponieważ


b_{n}\le b_{n+1}\le a_{n+1} \le a_{n},

co wynika z nierówności Cauchy'ego, i równocześnie kolejne różnice pomiędzy odpowiednimi wyrazami ciągów (an) i (bn) dążą do zera:


\lim_{n\to\infty}(a_n-b_n) = 0.

Z samej konstrukcji mamy, że

 
\sqrt{ab}\le M(a,b) \le \frac{a+b}{2}.

Badania nad nią zapoczątkowane zostały jeszcze przez Gaussa, który w początkowym okresie swojej twórczości naukowej poświęcił jej dużo miejsca. W jego dzienniku z 30 maja 1799 roku czytamy nawet, że badania nad nią „stworzyły nowe pola rozwoju analizy”. Wkrótce odkrył on zaskakującą równość:


\int\limits_{0}^{\frac{\pi}{2}}\frac{d\alpha}{\sqrt{a^{2}\cos^{2}\alpha +b^{2}\sin^{2}\alpha}}=\frac{\pi}{2M(a,b)},

z której wynika, że długość ćwiartki lemniskaty Bernoulliego wyraża się zależnością


\int\limits_{0}^{1}\frac{dt}{\sqrt{1-t^4}}=\frac{\pi}{2M(1,\sqrt{2})}.

Wielkość M(1,\sqrt{2}) nazywa się stałą Gaussa i wynosi w przybliżeniu


1,1981402347355922074399\ldots

Czasami stałą Gaussa nazywa się odwrotność powyższej liczby.

Średnia arytmetyczno-geometryczna ma wiele ciekawych własności m.in.


M(\lambda a,\lambda b)=\lambda M(a,b),\mbox{dla }\lambda \ge 0,

M(a,b)=M(\frac{a + b}{2},\sqrt{a b}),

czyli w szczególności dla 0<x<1


M(1-x,1+x)=M(1,\sqrt{1-x^2}).

Obecnie średnią arytmetyczno-geometryczną Gaussa wykorzystuje się w przeróżnych algorytmach służących do obliczania liczby π, z których najważniejszym wydaje się być odnaleziony w 1976 przez E. Salamina i R. Brenta


\pi=\frac{4[M(1,2^{-1/2})]^2}{1-\sum^{\infty}_{j=1}2^{j+1}c^{2}_{j}},

gdzie


c_n = \frac{1}{2}(a_n - b_n)

oraz a0 = 1 i b0 = \frac{1}{\sqrt{2}},a an i bn dla n>0 otrzymujemy z wzorów powyżej.

edytuj Bibliografia

  • L. Berggren, J. Borwein, P. Borwein, Pi: A Source Book, Springer-Verlag, 2000, ISBN 0-387-98946-3

edytuj Link zewnętrzny

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.