Aksonometria.html



Aksonometria – (gr. akson + metreo) – rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi.

Cechą odróżniającą aksonometrię od innych rodzajów rzutu równoległego jest dążenie do zachowania prawdziwych wymiarów rzutowanych obiektów przynajmniej w jednym, wybranym kierunku. Niektóre rodzaje aksonometrii pozwalają również zachować wielkości kątów, równoległych do obranej płaszczyzny.

Podział aksonometrii ze względu na kierunek rzutowania:

• aksonometria prostokątna - kierunek rzutowania jest prostopadły do rzutni,
• aksonometria ukośna - kierunek rzutowania nie jest prostopadły do rzutni.

Podział aksonometrii ze względu na kierunek rzutowanych osi układu prostokątnego:

• izometria - wszystkie osie układu prostokątnego w przestrzeni tworzą jednakowy kąt z rzutnią i ich obrazy ulegają jednakowemu skrótowi - na rzutni powstaje obraz trzech osi tworzących pomiędzy sobą kąty po 120°, często na rysunkach izometrycznych pomija się wpływ skrótu,
• dimetria - dwie z osi układu prostokątnego tworzą z rzutnią jednakowe kąty (najczęściej są do niej równoległe),
• anizometria - każda z osi układu prostokątnego tworzy z rzutnią inny kąt i podlega innemu skrótowi.

W aksonometrii obiekty trójwymiarowe zamieniają się na figury płaskie.

• odcinek pozostaje odcinkiem, co najwyżej zmieniając długość, lub zostaje zredukowany do punktu
• odcinki równoległe pozostają nadal równoległe i są one jednakowo skracane lub wydłużane
• okrąg zmienia się w elipsę lub pozostaje okręgiem jeśli leży w płaszczyźnie równoległej do rzutni

Aksonometria jest stosowana w rysunku technicznym.

Przykładowy rzut (od lewej) izometryczny, diametryczny ukośny i diametryczny prostokątny