Colloquium Mathematicum.html
 
| ca | de | en | es | fr | it | nl | no | pl | pt | ru | ro | fi | sv | tr | vo |


 

Colloquium Mathematicum – czasopismo matematyczne założone we Wrocławiu w 1950 przez Bronisława Knastera, Edwarda Marczewskiego, Hugo Steinhausa oraz Władysława Ślebodzińskiego.

Współcześnie pismo to jest wydawane przez Instytut Matematyczny PAN, ISSN: 0010-1354(p) 1730-6302(e). Publikuje ono jedynie artykuły pisane w jednym z następujących języków: francuskim, niemieckim, angielskim lub rosyjskim i wszystkie opublikowane w nim artykuły są indeksowane i opisywane w Mathematical Reviews.

Spis treści

edytuj Tematyka i komitet redakcyjny

Pismo publikuje oryginalne prace badawcze umiarkowanej długości we wszystkich dziedzinach mateatyki teoretycznej.

W składzie Komitetu Redakcyjnego czasopisma znajdują się (2008): P. Biler, M. Bożejko, T. Byczkowski, A. Derdziński, T. Downarowicz, R. Duda, T. Januszkiewicz, G. Karch, P. Krupski, M. Lemańczyk, T. Łuczak, W. Narkiewicz, L. Newelski, J. Okniński, W. Roter, C. Ryll-Nardzewski, D. Simson, A. Skowroński, R. Srzednicki, Z. Szafraniec oraz R. Szwarc.

Adres redakcji: Colloquium Mathematicum, Instytut Matematyczny Uniwersytetu Wrocławskiego, ul. Plac Grunwaldzki 2/4, 50-384 Wrocław

edytuj Historia

Pismo zostało założone w 1947 (pierwszy tom ukazał się na przełomie 1947 i 1948). W 1969 Marczewski tak wspominał utworzenie nowego pisma matematycznego[1]:

Początkowo miało ono wychodzić w niewielkich zeszytach, zawierających nie rozwiązane zagadnienia, zaczerpnięte głównie z Nowej Książki Szkockiej, sprawozdania rozmaitych posiedzeń matematycznych itd. Stosownie do swego charakteru miało nosić tytuł „Colloquium Mathematicum”. W omawianym roku akademickim rozpoczął się druk czasopisma. Komitet redakcyjny tworzyli wówczas wszyscy czterej wrocławscy profesorowie matematyki. Zostałem redaktorem „Colloquium”; jego układ i postać graficzną wypracowaliśmy wspólnie z Bronisławem Knasterem.

Pierwsze tomy Colloquium były redagowane przez profesorów Knastera, Marczewskiego, Steinhausa i Ślebodzińskiego. W początkowych latach każdy tom składał się z czterech części. Pierwsza, głowna cześć zawierała prace naukowe, a trzy dodatkowe części to Kronika (Chronique), Sprawozdania (Comptes Rendus) i Problemy (Problèmes). Dział kroniki raportował o najważniejszych wydarzeniach we wrocławskim środowisku matematycznym i został wyeliminowany po trzecim numerze czasopisma. Do 1961 Sprawozdania relacjonowały posiedzenia Oddziału PTM (zniknęły po numerze ósmym). Sekcja problemów przedstawiała wybrane problemy i zagadnienia z Nowej Księgi Szkockiej a także ich rozwiązania, przestała się ona jednak ukazywać w 1990.[2]

Czasopismo ukazuje się nieprzerwanie do dzisiaj (tom 113 ukazał się w 2008) i ma ono postać typowego czasopisma matematycznego zawierającego jedynie artykuły naukowe.

edytuj Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Edward Marczewski. Początki matematyki wrocławskiej. Wiadomości Matematyczne. XII: 72 (1969). 
  2. ↑ Roman Duda, Aleksander Weron. Wrocławska szkołą matematyczna. Wiadomości Matematyczne. XLII: 78 (2006). 

edytuj Linki zewnętrzne
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.