Doktor Kościoła.html

św. Augustyn

Anzelm z Canterbury

Izydor z Sewilli

Antoni z Padwy

Tytuł doktora w Kościele katolickim określa tych świętych, którzy wnieśli znaczący wkład w pogłębienie zrozumienia misterium Boga i wydatnie powiększyli bogactwo doświadczenia chrześcijańskiego. O ile tytuł Ojciec Kościoła zarezerwowany jest dla osobistości z jego pierwszych wieków, to tytuł doktora stosowany jest do świętych każdej praktycznie epoki.

Pierwszym, który przekazał listę powszechnie uznanych doktorów Kościoła, był w VIII w. św. Beda Czcigodny (później również ogłoszony doktorem Kościoła). Obejmuje ona następujących świętych:

Dołączyli do nich czterej doktorzy Kościoła wschodniego:

W średniowieczu:

W XVI w. papież Pius V rozciągnął na cały Kościół wspólne rubryki liturgiczne, odnoszące się do celebrowania dni wspomnień świętych doktorów. W 1970 r. papież Paweł VI przyznał tytuł doktora Kościoła dwom kobietom: św. Katarzynie ze Sieny i św. Teresie z Ávila (w 1970 r.), a Jan Paweł II - św. Teresie z Lisieux (w 1997 r.).

W roku 2000 r. lista doktorów Kościoła liczyła 33 osoby.

Pozostali, wyżej nie wymienieni doktorzy Kościoła:

edytuj Zobacz też

Patrystyka