Domenico Fetti (lub Feti), włoski malarz epoki baroku ur. 1589 zm. 1624 nawiązujący w swej twórczości do szkoły weneckiej i Caravaggia, działający głównie w Rzymie, Mantui i Wenecji. Malował obrazy o treści religijnej (zwłaszcza nawiązujące do tematyki biblijnej, freski i portrety.
Urodzony w Rzymie w rodzinie mało znanego malarza, Pietro Fettiego, Domenico terminował początkowo u Ludovico Cigoliego, lub jego ucznia Andrea Commodiego w latach 1604-1613. Następnie pracował w Mantui od 1613 do około 1621-22, kiedy to patronował mu kardynał, a później książę Ferdinando Gonzaga. W Palazzo Ducale di Mantova namalował Cud chleba i ryb.
W 1622 r., po zatargu z kilkoma prominentnymi mieszkańcami Mantui, przeniósł się do Wenecji, gdzie zmienił styl malowania, wzbogacając m.in. kolorystykę swych obrazów. Zabiegał usilnie o znalezienie weneckiego patrona, lecz zmarł w roku 1623 bądź 1624. Jego malarstwo miało wpływ na twórczość artystów weneckich,takich jak Pietro della Vecchia i Sebastiano Mazzone.
Najbardziej znane jego dzieła to:
|