Zastanawia mnie dlaczego w klasycznej czasoprzestrzeni ograniczamy liczbę wymiarów czasowych do jednego. Czyżby było to ograniczenie wynikające z naszej zdolności obserwacji? To, że jedynym dostępnym nam wymiarem obserwacji jest 'przód-tył' miałoby oznaczą że nie istnieje 'lewo-prawo', 'góra-dół' czy kolejne, nie mieszczące się w analogii do przestrzeni trójwymiarowej? Przecież brak dowodu nie jest dowodem braku! Czy wobec tego ruch w czasie może być wyłącznie prostoliniowy, czy może przebiegać po krzywej, w tym zamkniętej? --Za Horyzontem (dyskusja) 17:55, 17 gru 2007 (CET)
|
