Elektroftalm (gr. ēlektron - bursztyn, elektryczność + gr. ophthalmós - oko) — urządzenie mające pomagać niewidomym w poruszaniu się. Prawdopodobnie było to pierwsze tego typu urządzenie na świecie. Zostało opracowane przez polskiego okulistę Kazimierza Noiszewskiego około 1897-1989 roku (zależnie od źródła). Składało się z fotokomórki selenowej umieszczonej na czole niewidomej osoby. Sygnał elektryczny z fotokomórki (spowodowany zmianą przewodnictwa elektrycznego selenu pod wpływem światła) był przekształcany na sygnał dźwiękowy. W ten sposób, na podstawie natężenia dźwięku, można było określać, gdzie znajdują się źródła światła lub ciemne obszary. Wadą urządzenie były duże rozmiary i duża masa.
edytuj Bibliografia
- Michał Pec, Paweł Strumiłło, Paweł Pełczynski, Michał Bujacz, O słyszeniu obrazów - systemy wspomagania osób niewidomych w percepcji otoczenia, w:, Biuletyn Techniczno-Informacyjny Zarządu Łódzkiego SEP nr 6/2006 (35), Łódź, Zarząd Oddziału Łódzkiego SEP, ss. 6-11, 2006, ISSN 1428-8966 (http://sep.p.lodz.pl/biuletyn/sep_6_2006.pdf)
|
