Funkcjonał liniowy.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Spis treści

Funkcjonał liniowy (forma liniowa)funkcjonał określony na przestrzeni liniowej, czyli przekształcenie liniowe z przestrzeni liniowej nad pewnym ciałem o wartościach w tym ciele.

edytuj Definicja

Niech K będzie ciałem, zaś V jest przestrzenią liniową nad K. Funkcję f\colon V \to K nazywa się funkcjonałem liniowym (formą, funkcją liniową)[1], jeśli jest ona jednorodna i addytywna, czyli dla każdego x, y \in V oraz \alpha \in K zachodzi:

  • fx) = αf(x),
  • f(x + y) = f(x) + f(y).

Równoważnie f musi spełniać warunek fx + βy) = αf(x) + βf(y) dla każdego x, y \in V i \alpha, \beta \in K.

edytuj Przykłady

  • f\colon \mathbb R^3 \to \mathbb R dane wzorem :f\left(\left[\begin{smallmatrix}x\\y\\z\\\end{smallmatrix}\right]\right) = x + 2y + 3z.
  • I\colon C[a,b] \to \mathbb R dane wzorem I(f) = \int\limits_a^b~f(x)dx.

edytuj Przestrzeń funkcjonałów

Zobacz więcej w osobnym artykule: przestrzeń sprzężona.

Niech V będzie przestrzenią liniową nad ciałem K oraz \mathcal A=(x_t)_{t\in T} będzie jej bazą. Możemy wówczas rozważać przestrzeń V^\star zwaną przestrzenią sprzężoną z V, czyli przestrzeń funkcjonałów liniowych z V do K.

Przestrzeń V^\star możemy utożsamiać z przestrzenią \operatorname{Hom}(V, K), gdzie ciało K traktujemy jako przestrzeń liniową nad samym sobą. Jeśli \dim V<\infty, to mówimy, że V^\star ma bazę sprzężoną z \mathcal A postaci \mathcal A^\star = (x^\star_t)_{t \in T}, gdzie

x^\star_i(x_t) = \begin{cases} 1, & i=t, \\ 0, & i \ne t\end{cases},\; x_t \in \mathcal A

Jeśli wymiar V jest skończony, to między przestrzenią funkcjonałów liniowych a przestrzenią macierzy o odpowiednim wymiarze istnieje izomorfizm.

Funkcjonał f\in V^\star nazywamy ograniczonym, jeśli \|f\|_{V^\star}<\infty.

edytuj Zobacz też

Przypisy

  1. za A. Birkholc, „Analiza matematyczna. Funkcje wielu zmiennych”, PWN, Warszawa 1986
All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.