Glin.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

MgAlSi
 
B
Al
Ga  
 
 

Dane ogólne
Nazwa, symbol, l.a.* Glin, Al, 13
Własności metaliczne metal grup głównych
Grupa, okres, blok 13 (IIIA), 3, p
Gęstość, twardość 2700 kg/m³, 2,75
Wygląd
Kolor srebrzystobiały
Kowalność tak
Ciągliwość tak
Połysk tak
Własności atomowe
Masa atomowa 26,981538 u
Promień atomowy (obl.) 125 (118) pm
Promień kowalencyjny 118 pm
Promień van der Waalsa bd
Konfiguracja elektronowa Ne3s²3p¹
e- na poziom energetyczny 2, 8, 3
Stopień utlenienia 3
Własności kwasowe tlenków amfoteryczne
Struktura krystaliczna regularny ściennie
centrowana
Własności fizyczne
Stan skupienia stały
Temperatura topnienia 933,47 K
(660,32 °C)
Temperatura wrzenia 2792 K
(2519°C)
Objętość molowa 10,00×10-6 m³/mol
Ciepło parowania 293,4 kJ/mol
Ciepło topnienia 10,79 kJ/mol
Ciśnienie pary nasyconej 2,42×10-6 Pa
Prędkość dźwięku 5100 m/s (933 K)
Pozostałe dane
Elektroujemność 1,61 (Pauling)
1,47 (Allred)
Ciepło właściwe 900 J/(kg*K)
Przewodność właściwa 37,7×106 S/m
Przewodność cieplna 237 W/(m*K)
I Potencjał jonizacyjny 577,5 kJ/mol
II Potencjał jonizacyjny 1816,7 kJ/mol
III Potencjał jonizacyjny 2744,8 kJ/mol
IV Potencjał jonizacyjny 11577 kJ/mol
V Potencjał jonizacyjny 14842 kJ/mol
VI Potencjał jonizacyjny 18379 kJ/mol
VII Potencjał jonizacyjny 23326 kJ/mol
VIII Potencjał jonizacyjny 27465 kJ/mol
IX Potencjał jonizacyjny 31853 kJ/mol
X Potencjał jonizacyjny 38473 kJ/mol
Najbardziej stabilne izotopy*
izotop wyst. o.p.r s.r. e.r. MeV p.r.
26Al {syn.} 7,17×105 lat w.e. 4,004 26Mg
27Al 100% stabilny izotop z 14 neutronami
28Al {syn.} 2,25 min β-   28Si
29Al {syn.} 6,5 min β-   29Si

Tam, gdzie nie jest zaznaczone inaczej,
użyte są jednostki SI i warunki normalne.

*Wyjaśnienie skrótów:
l.a.=liczba atomowa
wyst.=występowanie w przyrodzie,
o.p.r.=okres połowicznego rozpadu,
s.r.=sposób rozpadu,
e.r.=energia rozpadu,
p.r.=produkt rozpadu,
w.e.=wychwyt elektronu

Glin (Al, łac. aluminium) – pierwiastek chemiczny, metal z bloku p układu okresowego.

Jedynym izotopem stabilnym jest 27Al.

Glin jest trzecim najpowszechniej występującym pierwiastkiem na powierzchni Ziemi. Od jego symbolu (oraz symbolu krzemu) wywodzi się dawna nazwa najbardziej zewnętrznej warstwy globu – sial.

Sole i tlenki glinu znane były od zarania dziejów. Uwodniony, mieszany siarczan tego pierwiastka, ałun, był używany jako środek antyseptyczny przez starożytnych Greków. Istnienie tego pierwiastka i nazwę zasugerował Louis-Bernard Guyton de Morveau w 1761 r. W 1807 podobną sugestię wyraził sir Humphry Davy, który zaproponował współczesną nazwę. Istnieją kontrowersje na temat tego kto pierwszy wyodrębnił ten pierwiastek w stanie czystym. Według jednych źródeł był to Friedrich Wöhler w 1827 r. wg innych Hans Christian Ørsted w 1825 r.

Spis treści

edytuj Właściwości chemiczne

Glin występuje na +3 stopniu utlenienia, bardzo rzadko również na +1 i +2. W stanie czystym powoli utlenia się na powietrzu, ulegając pasywacji.

Podgrzewany reaguje z tlenem obecnym w powietrzu tworząc tlenek. Glin łatwo roztwarza się w mocnych zasadach, takich jak NaOH lub KOH wypierając wodór i przechodząc w tetrahydroksyglinian:

2Al + 2NaOH + 6H2O → 2Na[Al(OH)4 + 3H2↑.

W kwasie solnym i w rozcieńczonym kwasie siarkowym roztwarza się wypierając wodór, natomiast reakcja ze stężonym kwasem siarkowym i rozcieńczonym kwasem azotowym przebiega inaczej – wydziela się odpowiednio dwutlenek siarki i dwutlenek azotu. W stężonym kwasie azotowym glin ulega pasywacji.

edytuj Zastosowanie

Ze względu na swoje właściwości, takie jak mała gęstość i odporność na korozję, stopy glinu z miedzią i magnezem zwane duraluminium znalazły wiele zastosowań i są używane do wyrobu szerokiej grupy produktów – od puszek do napojów do części statków kosmicznych.

Sproszkowany glin używany jest także w hutnictwie do otrzymywania metali z ich tlenków w procesie aluminotermii. Stosowana w tym procesie mieszanina glinu oraz tlenków metali jest znana pod nazwą termit. Termitu używa się do produkcji materiałów wybuchowych w wojsku, do spawania rur i szyn kolejowych oraz w modelarstwie rakietowym.

Stosowany jest również w przemyśle spożywczym, jako barwnik metaliczny pozyskiwany z boksytów. Używany jest przy srebrnych dekoracjach ciast i tortów. Parlament Europejski uznał, że dodawanie aluminium powinno być zakazane, ponieważ ma związek z chorobą Alzheimera.

W pirotechnice amatorskiej glin jest używany do robienia domowych petard. Sproszkowany glin zmieszany ze sproszkowanym nadmanganianem potasu tworzy szybko- i łatwopalną mieszankę, która po zapaleniu wybucha z wydzieleniem dużej ilości dymu.

Tak zwane aluminium utwardzane dyspersyjnie jest wykorzystywane w produkcji koszulek elementów paliwowych i konstrukcyjnych rdzeni reaktorów jądrowych.

edytuj Związki

Zobacz więcej w osobnym artykule: związki glinu.

Najważniejsze związki glinu to tlenek glinu i amfoteryczny wodorotlenek glinu. Glin tworzy też wodorek, a tetrahydroglinian litu LiAlH4 jest powszechnie stosowanym w chemii organicznej silnym środkiem redukującym. Duże znaczenie przemysłowe mają też aluminoksany, a zwłaszcza MAO (metylowy aluminoksan), z którego produkuje się sita molekularne, oraz powszechnie wykorzystuje jako stałe podłoże dla wielu katalizatorów. Glina i kaolin powszechnie wykorzystywane przy produkcji ceramiki to złożone mieszaniny glino-krzemianów.

edytuj Znaczenie biologiczne

Glin dla zwierząt w nadmiarze może być rakotwórczypotrzebne źródło. Codziennie w pożywieniu, między innymi w warzywach i herbacie, przyjmujemy około 12 mg glinupotrzebne źródło.

Wodorowęglan glinu Al(HCO3)3, ortofosforan glinu AlPO4 oraz krzemian glinu Al2(SiO3)3 są stosowane jako leki przy nadkwasocie.

Glin jest całkowicie asymilowany przez wątrobę i nie wydalany na zewnątrz, nie wykazując przy tym typowych cech toksycznych. Dlatego też większość źródeł zalicza go do metali obojętnych i z tego względu w pewnych określonych warunkach odpuszczony jest do użytkowania w gastronomii. Jednak w przypadku termicznej obróbki żywności, przy bezpośrednim kontakcie z wodą, glin wykazuje wysoką rozpuszczalność i w nadmiernych ilościach przenika do pożywienia. Z tego powodu w Polsce już w latach 80-ych systematycznie wycofywano z użytku naczynia aluminiowe i obecnie jego znaczenie jest marginalne. Nadmiar glinu nadmiernie obciąża wątrobę, a przyjmowanie dużych dawek tego pierwiastka, zwłaszcza w okresie dzieciństwa, skutkuje upośledzeniem funkcji i mniejszą wydajnością tego organu w późniejszych latach. Ponadto należy wspomnieć, że glin łatwo asymiluje się ze związkami wapnia łatwo przyswajalnego do związków ciężko przyswajalnych. Dlatego też należy ograniczać jego spożycie w okresie wzrostu i rozwoju układu kostnego. Nie jest również wskazane aby w nadmiarze spożywały go osoby w trakcie leczenia złamań i cierpiące na odwapnienie kości.

edytuj Właściwości fizyczne

W porównaniu z innymi metalami jego gęstość jest mała. Jest metalem dość plastycznym. Czysty, krystaliczny glin jest kruchy i łamliwy. Podobnie jak inne metale, dobrze odbija fale elektromagnetyczne. Czysty glin odbija około 99% widzialnego światła i około 95% podczerwieni.

edytuj Wytwarzanie

Aluminium wytwarzane jest z boksytu w następujących po sobie procesach:

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.