Wzór Bayesa.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Twierdzenie Bayesa to twierdzenie teorii prawdopodobieństwa. Ma ono bardzo prostą postać, jednak staje się bardzo istotne przy pewnej jego interpretacji.

Spis treści

edytuj Wzór Bayesa

edytuj Teza

Niech :

X \subset \bigcup_{j=1}^{n} T_{j}  \and  T_{i} \cap T_{j}=\emptyset , i \not = j.

Wtedy:

P(T_i|X) = \frac {P(T_i) P(X|T_i)}{P(X)}.

edytuj Dowód

P(X \cap T) = P(T) P(X|T) = P(X) P(T|X) \iff P(T) P(X|T) = P(X) P(T|X) \iff P(T|X) = {P(T) P(X|T) \over P(X)}.

edytuj Interpretacje

edytuj Prawdopodobieństwo subiektywistyczne

W interpretacji subiektywistycznej jest twierdzeniem wręcz podstawowym. Otóż niech X będzie pewnym zdarzeniem, T zaś pewną teorią.

P(X) jest więc obserwowanym prawdopodobieństwem X, zaś P(X | T) to prawdopodobieństwo, że X nastąpi według teorii T. Z kolei P(T) to prawdopodobieństwo, że teoria T jest prawdziwa, P(T | X) to prawdopodobieństwo, że teoria T jest prawdziwa, jeśli zaobserwowano X.

Zdania typu "prawdopodobieństwo, że teoria T jest prawdziwa" są z punktu widzenia interpretacji obiektywistycznej nie do przyjęcia – teoria jest prawdziwa (prawdopodobieństwo równe jedności) lub też nie (prawdopodobieństwo równe zeru), czyli prawdziwość teorii nie jest zdarzeniem losowym.

edytuj Zastosowania

W praktyce używa się zazwyczaj przekształconej wersji twierdzenia Bayesa, gdzie P(X) wyrażone jest jako suma lub całka po T:

P(T|X) = {P(T) P(X|T) \over \int P(T) P(X|T) dT}.

edytuj Przykład użycia

Twierdzenia Bayesa można użyć do interpretacji rezultatów badania przy użyciu testów wykrywających narkotyki. Załóżmy, że przy badaniu narkomana test wypada pozytywnie w 99% przypadków, zaś przy badaniu osoby nie zażywającej narkotyków wypada negatywnie w 99% przypadków. Pewna firma postanowiła przebadać swoich pracowników takim testem wiedząc, że 0,5% z nich to narkomani. Chcemy obliczyć prawdopodobieństwo, że osoba u której test wypadł pozytywnie rzeczywiście zażywa narkotyki. Oznaczmy następujące zdarzenia:

  • D - dana osoba jest narkomanem
  • N - dana osoba nie jest narkomanem
  • + - u danej osoby test dał wynik pozytywny
  • - u danej osoby test dał wynik negatywny

Wiemy, że:

  • P(D) = 0,005, gdyż 0,5% pracowników to narkomani
  • P(N) = 1 − P(D) = 0,995
  • P( + | D) = 0,99, gdyż taką skuteczność ma test przy badaniu narkomana
  • P( − | N) = 0,99, gdyż taką skuteczność ma test przy badaniu osoby nie będacej narkomanem
  • P( + | N) = 1 − P( − | N) = 0,01

Mając te dane chcemy obliczyć prawdopodobieństwo, że osoba u której test wypadł pozytywnie, rzeczywiście jest narkomanem. Tak więc:

\begin{align}P(D|+)
& =\frac{P(+|D)P(D)}{P(+)} \\
& =\frac{P(+|D)P(D)}{P(+|D)P(D)+P(+|N)P(N)} \\
& =\frac{0,99 \cdot 0,005}{0,99 \cdot 0,005 + 0,01 \cdot 0,995} \\
& = 0,3322 \end{align}

Mimo potencjalnie wysokiej skuteczności testu, prawdopodobieństwo, że narkomanem jest badany pracownik u którego test dał wynik pozytywny, jest równe około 33%, więc jest nawet bardziej prawdopodobnym, ze taka osoba nie zażywa narkotyków. Ten przykład pokazuje, dlaczego ważne jest, aby nie polegać na wynikach tylko pojedynczego testu.

edytuj Zobacz też

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.